ம(ன)ருத்துவத் திருடி

உன்னை கண்டதிலிருந்து
பைத்தியமாய் அலைகிறேன்
பைத்தியங்களுக்கு  வைத்தியம்
பார்க்கும் உன்
வைத்திய மனதில்
கிடைக்கும் இடத்திற்காக !

சமர்ப்பணம்

வேலின் வேந்தனே, வள்ளி மணாளனே
மயில் வாகனனே, மனதைக் கவர்ந்தவனே
சேவற் கொடியோனே, சிந்தையில் நிறைந்தவனே
எப்பொழுதும் தவறாமல், எப்பொழுதும் வருவாய்
எப்பொழுதும் குறையாமல் , எப்பொழுதும்அருள்வாய்
சமரனே உன்னிடம், சமர்பிக்கின்றேன் என்னை !

வெங்காயக் காதல் !

முதல் வகுப்பில்
முதல் மதிப்பெண் எடுத்த
குழந்தை மீது காதல் !

ஐந்தாம் வகுப்பில்
பைவ் ஸ்டார் பிடுங்கிய
பெதும்பை மீது காதல் !

பத்தாவது, பணிரெண்டாவதில்
பரீட்சைக்கு பிட் கொடுத்த
வஞ்சிகள் மீது காதல் !

கல்லூரியில் கண்ட
எல்லா  கன்னிகள் மீதும் காதல் !

படிக்கிற வயதில் 
பாடம் தான் காதல் 
என பெரியவர்கள் சொன்னார்கள்,
படித்தேன், வேலை கிடைத்தது !

வேலை செய்யுமிடத்தில் 
வெங்காயம் !!!!
எல்லா வெங்காயமும் விலை போய்விட்டன !
கண்ணீர் மல்க இயற்றினேன் 
இக் கவிதையை 
வெங்காயம் வெட்டிக்கொண்டு தனியாக !

கிக்

டூ பீஸ்ஸில் சுற்றும் 
மேலைநாட்டு ஒயினை விட
தெருவோரத் தலை நிமிரா
தமிழ்நாட்டு கள்ளுக்கு கிக்கதிகம்

விநாயகர் சதுர்த்தி

வேழ முகத்தோனே
              வினைகள் தீர்பவனே
வேதங்களின் முதல்வனே
               ஞானத்தின் தலைவனே
சித்தி புத்தியின்
               சீர்மிகு நாயகனே
வேண்டிய நல்லதை
                   வேண்டிய தருணத்தில்
வாரி வழங்கும்
                  பாரி வள்ளலே
சிரம் தாழ்த்தி
                 பணிந்தோம் அய்யா
சிறப்பான வாழ்வை
               சீவனுக்கு அளித்தமைக்கு !

             

நில நடுக்கம் !

நிலம் அதிர்ந்ததை
உணர்ந்தேன்
நில நடுக்கமென்பதை
உணரவில்லை
என்னை கெடுத்துவிட்டது
தமிழ் சினிமா
பாத்திரம் உருள்வது தான்
நில நடுக்கமென்று

நாயகி

பெண்ணே
பல நேரங்களில்
என்னைப் பார்க்காமல்
களவாடிச் செல்கிறாய்
சில நேரங்களில்
என்னைப் பார்த்து
புத்துயிர் அளிக்கிறாய்
உண்மை சொல் 'நாயகி'யே
நீ நல்லவளா ! கெட்டவளா !

முடியா மனப் போர்

முடியாத போரில்
முட்டிக் கொள்கின்றன
உனை காணச் சொல்லி
என் கண்களும்
கடந்து போகச் சொல்லி
என் மனதும்

தற்காலிகமாய்
வெற்றி பெற்றன
சில நேரங்களில்
கண்களும்
சில நேரங்களில்
மனதும்

பல நேரங்களில்
கண்களின் வெற்றி
கணத்தில் கரைந்தது
பெண்ணே உனக்கு
பக்கத்தில் ஏற்கனவே
அடி வாங்கும்
வலியவனை கண்டவுடன்

மதுரை மீனாட்சி

பச்சைப் பட்டுடுத்தி
பைங்கிளியை  பாகம் வைத்து
நினை தொழுவோரின்
நினைவெல்லாம் நிவர்த்தி செய்து
தலை வணங்குவோரின்
தலைவிதியை மாற்றித் தொடுத்து
சங்கத்தமிழ் மதுரையை
சுந்தரமாய் ஆட்சி செய்யும்
மீனாட்சி தாயே
உனை மனதார போற்றுகின்றோம்

நாள் என் செயும்? வினைதான் என் செயும்? எனை நாடி வந்த கோள் என் செயும்?

தோகை மயில் தேகம் சுமக்க 
வேலும் தண்டமும் கரங்களில் தவழ 
துணைவியர் இருவரும் புஜங்களைக் கவர 
இடும்பனும் சேனையும் உன்னடி தொடர 
தினமென்னைக் காத்து திருவருள் புரியும் 
குழகனே, ஐம்முகனின் குமரனே, சரணடைந்தேன் 
உன் தாள் பெரும் உவப்புடனே